Właściwe postępowanie

Ten paragraf wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Wypada w zanim polepszyć: Mniej jest istotne, który to uznaje, w wyższym stopniu, co to ma mieć znaczenie, a tego w haśle nie ma.
Po wyeliminowaniu wskazanych w górę niedoskonałości prosimy nie dopuścić próbka {{Wycyzelować}} z kodu tego artykułu.

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.
Do weryfikacji: To nieco trzeba wyeksplikować różnice między neopitagoreizmem a pitagoreizmem

Neopitagoreizm - prąd filozoficzny występujący w filozofii starożytnej, a oraz średniowiecznej i renesansowej zawierający filozofów czerpiących z filozofii Pitagorasa i jego uczniów. Nauka zawodu “neopitagoreizm” nie jest uznawany przez wielu wspóczesnych historyków filozofii (np. Ryszard Palący), przez innych zaś jest promowany (np. Janina Gajda). Nauka zawodu ów wg tych drugich jest synonimem terminu platonizm. Gromada ta po prostu doszukuje się w tezach Platona i Arystotelesa wielu zaczerpnięć z filozofii pitagorejczyków (zob. pitagorejczycy). Chodzi głównie o teorie parzystości i nieparzystości liczb, z której Arystoteles stworzył formę i materię, a Platon nadidee szczęścia i idee w ogóle.

Kategorie: Filozofia starożytna • Kierunki filozoficzneUkryte kategorie: Artykuły wymagające dopracowania • Okolica do weryfikacji

Epiktet z Hierapolis (ok. 50 - 130) - filozof rzymski, jeden z reprezentantów (kontynuator) stoicyzmu. Uczeń wielkiego stoika Muzoniusza Rufusa. Twórca szkoły w Nikopolis w Epirze (współczesna Grecja). Był wyzwoleńcem.

Epiktet w swoich rozważaniach podejmuje przede wszystkim zagadnienie wolności człowieka - twierdził, że można ją osiągnąć wtedy, gdy w naszym życiu zapanują wartości duchowe, i że należy zapanować nad swoimi pragnieniami.

Podobnie jak Sokrates Epiktet nauczał tylko ustnie. Jego nauki spisywał jeden z jego uczniów - Flavius Arrianus. Epiktet jest autorem podręcznika Encheiridion (Enchejridion), w którym zawarł porady jak żyć, oraz tekstu Diatryby.

Głównym celem nauczania Epikteta było doprowadzenie do zrozumienia przez swych uczniów właściwej natury rzeczy, która jest niezmienna, nienaruszalna i ważna dla każdej bez wyjątku istoty ludzkiej. Natura rzeczy dzieli się na dwie kategorie : rzeczy, które są w naszej wyłącznej mocy (”prohairetyczne”) i rzeczy, które nie są w naszej wyłącznej mocy (”aprohairetyczne”)

Do pierwszej kategorii rzeczy zaliczają się nasze sądy, impulsy, pragnienia, awersje itp. (ogólnie mówiąc: te rzeczy, do których można człowieka przekonać i to przekonanie jest już warunkiem dostatecznym). Do drugiej kategorii rzeczy, które można też nazwać niezależnymi, zaliczają się zdrowie, bogactwo, sława.

Epiktet wyróżnia dwa kluczowe dla jego filozofii pojęcia: pojęcie prohairezy i pojęcie dihairezy. Prohaireza jest tym, co odróżnia istoty ludzkie od innych stworzeń. Jest to zdolność pozwalająca nam odczuwać pragnienie lub niechęć, pociąg lub awersję, zgodę lub niezgodę, w zależności od naszego sądu. Epiktet utożsamia człowieka z jego prohairezą. Dihaireza jest sądem, który wydaje nasza prohaireza i właśnie to nam pozwala odróżnić to co jest w naszej wyłącznej mocy od tego co nie jest w naszej wyłącznej mocy. Epiktet wyciąga z tego wniosek, że dobro i zło istnieją tylko w naszej prohairezie, a nigdy w zewnętrznych, aprohairetycznych rzeczach.

Uczeń filozofii, który całkowicie przyswoił sobie te pojęcia i zastosował je w życiu codziennym, był przystosowany do rozpoczęcia życia filozoficznego, którego celem była eudaimonia (szczęście, pełnia). Miał żyć cnotliwie, zgodnie z rozsądkiem i z naturą rzeczy.

Reguła Hamiltona - prawo autorstwa Williama D. Hamiltona związana z koncepcją altruizmu krewniaczego.

“Geny altruizmu” będą się rozprowadzać jak spełniona będzie nierówność:

koszt altruisty < intrata beneficjenta x r

• r - możliwość posiadania tego samego genu przez dwójka osobniki, które mogły go dostać w spadku po przodkach
• g - dystans pokoleniowa
• n - numer najbliższych wspólnych przodków
• r = (1 / 2)g * n

Zobacz podobnie: wybór krewniaczy

Kategorie: Socjobiologia • Moralność